فوق العاده است

سلام.آرشیووبلاگتونو روپیدا نکردم,ممنون میشم اگه مطالب قبلیمویا ایمیل کنین برام یا آرشیوروفعال کنین.ترجیح میدم مطلب آخری رو ازوب بردارین.ممنون

امیدوارم اهل عمل هم باشیم نه اینکه صرفا گوینده.

فقط به ذکریک مطلب بسنده میکنم واینکه به قول مرحوم دکتر؛فقراین است که توروزی راشروع کنی بدون اینکه اندیشه ای داشته داشته باشی.ومتاسفانه تنهاچیزی که مردم مابرای آن وقت نمیگذارند تفکرهست.همه درپی کسب معاش.وفقط عده اندکی اندیشه میکنند.نمیدونم گاهاباخودم میگم اینقدمابه گذشته مان افتخارمیکنیم که ماصاحب تمدن و...هستیم آیامگرغبراین بوده که درگذشته هم اندیشمندان مارااذیت میکرده اند،ویااگرپدران ماصاحبان علوم متعالی بودندپس چراالان مااینگونه ایم چرااخلاق مادرمقایسه باکوچکترین کشورهای جهان پایین است.چرا؟چرا.وچراهای بیشماردیگر.

سراپا اگر زرد و پژمرده ایم



ولی دل به پاییز نسپرده ایم



چو گلدان خالی لب پنجره



پر از خاطرات ترک خورده ایم



اگر داغ دل بود ما دیده ایم



اگر خون دل بود ما خورده ایم



اگر دل دلیل است آورده ایم



اگر داغ شرط است ما برده ایم



اگر دشنه ی دشمنان گردنیم!



اگر خنجر دوستان گرده ایم!



دلی سربلند و سری سر به زیر



ازاین دست عمری به سر برده ایم

موجیم و وصل ما از خود بریدن است



ساحل بهانه ای است رفتن رسیدن است



تا شعله در سریم پروانه اخگریم



شمعیم و اشک ما در خود چکیدن است



ما مرغ بی پریم از فوج دیگریم



پرواز بال ما در خون تپیدن است



پر می کشیم و بال بر پرده ی خیال



اعجاز ذوق ما در پر کشیدن است



ما هیچ نیستیم جز سایه ای ز خویش



آیین آینه خود را ندیدن است



گفتی مرا بخوان خواندیم و خامشی



پاسخ همین تو را تنها شنیدن است



بی درد و بی غم است چیدن رسیده را



خامیم و درد ما از کال چیدن است

به به یون

سلام

متن زیباتونو خوندم واقعا عالی بود

راستش خیلی دوست داشتم در مورد علایق و باورهاتون بیشتر بدونم واین یادداشت در مورد دکتر شریعتی و نوشته ای که در مورد عقده کمال نوشتیدخیلی برام جالب بود